سازه فولادی نوعی سازه است که مصالح اصلی آن که برای تحمل بارها و انتقال آن‌ها به کار می‌رود از فولاد است. اتصالات به کار رفته در این نوع سازه‌ها از نوع جوشی، پرچی یا پیچ و مهره می‌باشد و بسته به نوع اتصالات، قطعات طرح شده و کنترل‌های مربوط بر روی آن‌ها انجام می‌شود.

در حال حاضر فولاد از مهم‌ترین مصالح برای ساخت ساختمان و پل و سایر سازه‌های ثابت است. مقاومت فولاد (تنش تسلیم) مورد استفاده در بازه۲۴۰۰kgr/cm ۲ تا ۷۰۰۰kgr/cm ۲ است که برای ساختمان‌های معمولی از فولاد با مقاومت ۲۴۰۰kgr/cm ۲ که به آن فولاد نرمه گفته می‌شود استفاده می‌گردد.

 

تاریخچه

عصر ابتدایی فلز و عصر کوتاه مدت مس خیلی زود بوسیلۀ برنز جایگزین شد.این عصر(عصر برنز) در حدو 2000 سال به درازا انجامید و عصر آهن که پس از برنز است به طور ناگهانی و یکباره پس از آن شروع نشد بلکه،این دو فلز در حدود 1000 سال،یعنی،تقریباً از اواسط دورۀ برنز با هم استفاده می شدند.آلیاژ برنز به طور عمده از مس،حدود 5%-10% قلع و گاهی،مقداری ارسنیک تشکیل یافته است.در آخر در زمان حال برای ساخت ساختمان ،پل، سوله و … از وفلاد استفاده میگردد چرا که ارزان تر  بوده دارای مو=قوامت بالا تری نسبت به دیگر فلزات دارد

 

مزایا استفاده از فولاد در صنعت ساختمان سازی

مقاومت زیاد:

مقاومت زیاد یکی از خصوصیات عمده فولاد است که حاصل آن کاهش فاحش در وزن سازه است. این ماده برای سازه‌ های ساختمان بلند, پل‌ های طویل

 

و نیز سازه‌هایی که شرایط فونداسیون ضعیفی دارند بسیار مناسب است. کاهش وزن سازه نیز منجر به کاهش نیروی زلزله خواهد شد.

 

یکنواختی و دوام:

یکنواختی و دوام فولاد در مقایسه با بقیه مواد ساختمانی از نطر شکل مولکولی و خواص, ماده بسیار یکنواختی است. مقاومت آن با گذشت زمان تغییر چندانی

 

نمی‌کند و به عبارتی عامل خزش در آن مسئله حادی نمی‌باشد.

 

 

انواع فولادی های مرود استفاده در ساخت  وساز

اساسا، فولاد آلیاژی از آهن با مقادیر کم کربن است. هزاران نوع مختلف از فولاد وجود دارد که برای انواع مختلفی از کاربردها به وجود آمده‌اند. این انواع فولاد به طور کلی به ۴ دسته فولاد کربنی، فولاد ابزاری، فولاد ضد زنگ و فولاد آلیاژی تقسیم می شود.

 

فولادهای کربنی بیشتر فولادهای تولید شده در جهان را تشکیل می‌دهند. فولادهای ابزاری برای ساخت قطعات ماشین آلات و ابزار مورد استفاده قرار می‌گیرند. فولاد ضد زنگ برای ساختن موارد خانگی رایج استفاده می‌شود. فولادهای آلیاژی از آهن، کربن و دیگر عناصر مثل وانادیوم، سیلیکون، نیکل، منگنز، مس و کروم تشکیل شده‌اند.

 

پروفیل یا نیمرخ یا سطح مقطع یک ستون فولادی نورد شده، مانند حرف H در زبان انگلیسی است. جهت فراهم کردن مقاومت مناسب در برابر تنش‌های فشاری، فلنج‌های ستون‌ها دارای ضخامت و گستردگی بیشتری نسبت به فلنج‌های تیرها است. فولادهایی با مقاطع مربعی و دایره‌ای توخالی نیز به‌طور معمول جهت پر شدن توسط خمیر بتن استفاده می‌شوند. تیرهای فولادی توسط پیچ و مهره و سایر اتصالات به ستون‌ها وصل می‌شوند. در گذشته نیز از پرچ برای اتصال استفاده می‌شد. به دلیل بیشتر بودن لنگر خمشی در تیرها، معمولاً جان مقطع فولادی تیرهای I-شکل دارای ارتفاع بیشتری نسبت به جان ستون‌ها است.